 | Beste Passie4golf-lezer, Allereerst wil ik mezelf graag introduceren. Ik ben Joy Aspetaki en ik ben 20 jaar oud. Ik ben geboren en opgegroeid in Griekenland. Op Kreta om precies te zijn. Ik heb een Griekse vader en een Nederlandse moeder. Vandaar dat ik in Nederland ben beland. Ik wilde naar Amerika om mijn golf dromen tegemoet te gaan. Heel toevallig kreeg ik een email van Lincoln Memorial University. Dat is de universiteit in Harrogate, Tennessee. Zo’n anderhalf uur rijden van de stad Knoxville. De oefenfaciliteiten voor golf zagen er geweldig uit en ik kon het goed vinden met Brad. Brad is de head coach van het golfteam van deze universiteit. Zo was ik na een paar gesprekken “committed”. Een term hier in Amerika die aangeeft dat je zeker naar die specifieke universiteit gaat. |
Het was dus zeker dat ik naar LMU (Lincoln Memorial University) zou gaan. Over LMU kan ik urenlang vertellen. Het is een NCAA divisie 2 school in Tennessee. We zitten in een best wel afgelegen gebied, maar het is een hele mooie omgeving. In de bergen met veel natuurgebieden.
De campus is vrij groot opgezet met vele verschillende gebouwen en grasvelden. Onze oefenfaciliteiten zijn ook op de campus, wat het erg makkelijk maakt om te trainen wanneer we maar willen. Het is zo'n 5 minuten lopen vanaf ons appartement en heeft alles wat we nodig hebben om voorbereid een toernooi in te gaan. Binnen is een simulator en een putt ruimte. Onze lockers en lounge ruimte bevinden zich ook in dit gebouw. Daarnaast zijn er twee oefengreens. Aan de andere kant van de range hebben we nog de “indoor”. Zo noemen we dit gebouw. Voornamelijk omdat we deze in de winter gebruiken.
Onze drviving range.heeft drie matten met verwarming en een net. Er is dus absoluut geen ruimte voor excuus. Naast de faciliteiten die zich op de campus bevinden, spelen wij op twee golfbanen in de buurt. Woodlake Golf and Lodge en Wasioto Winds Golf Club.
'Ik mis het Griekse eten'
Woodlake is op een berg gebouwd dus zijn er aardig wat hoogteverschillen..Wasioto is het tegenovergestelde. Deze baan is helemaal plat, met aardig wat hazards. Zelf vind ik Woodlake een leukere baan. Past wat meer bij mijn spel en herinnert mij aan de golfbanen in Griekenland. Nu het seizoen weer begonnen is, hebben drie keer in de week onze "workouts", deze zijn om 6:45 in de ochtend en zijn rond 8 uur klaar.
Daarna volgens de lessen. Zelf studeer ik criminal justice. Het is erg interessant, maar consumeert iets meer tijd in vergelijking tot de “business majors” die erg populair zijn onder de sporters op de universiteit. Na onze lessen gaan we meestal met zijn allen lunchen in de “caf”. Het restaurant van de school. We kunnen uit vele maaltijden kiezen, maar zelf ben ik niet de grootste fan van het eten in Amerika. Ik mis vooral het verse Griekse eten.
Meestal zijn we opgesplitst in twee groepen. Tijdens deze trainingen doen we voornamelijk performance drills. Vooral kort spel vind Brad (mijn coach) erg belangrijk. Wat ik erg fijn vind aan hem is dat hij aandacht besteedt aan techniek.
Ik vind dat vele coaches in Amerika daar niet genoeg aandacht aan besteden. Ik denk omdat hij Engels is en de Europese coachingstijl heeft meegenomen. Gelukkig! Brad is erg relaxt als je goed je best doet en hard werkt. Zoals ik eerder al vertelde, kan ik goed met hem door één deur. Dat is best belangrijk. Vooral als je ver van huis bent. Het is fijn dat je weet dat je altijd bij iemand terecht kan. Het gezelligste moment van de dag is weer aangebroken: Avondeten… Als er nog gestudeerd moet worden is het een snel diner en gaat iedereen een beetje zijn eigen gang.
Als veel schoolwerk al een beetje is weggewerkt, doen we nog iets leuk als team. Samen een film kijken bijvoorbeeld. Als team wonen we grotendeels samen. Wij zitten in een appartement voor zes personen. Twee per slaapkamer met een badkamer en dan gezamenlijke woonkamer, keuken en wasruimte.
Dily was mijn kamergenoot de afgelopen twee jaar. We konden lezen en schrijven samen dus was het samen wonen heel makkelijk. Eerst was ik bang dat ik het verschrikkelijk en moeilijk zou vinden om een slaapkamer en badkamer te delen, maar ik vind het helemaal leuk.
'Mensen vragen mij over Trump'
Het gevoel dat ik Nederland en Griekenland mis valt gelukkig reuze mee. LMU is nu mijn thuis. In ieder geval voor de aankomende twee jaar. Daarna wil ik het liefst de tour op. Dat is het doel voor de toekomst! Veel mensen thuis vragen over Trump. Eerlijk gezegd krijg je er amper wat van mee en ik zit in een echte "redneck" staat. Tennessee heeft dus enorm veel Trump supporters. Erg rood! Toch denk ik dat het afgezonderd zijn van de “echte wereld” het makkelijker maakt om er minder mee bezig te zijn.
Hier zitten we een beetje in onze eigen bubbel. Een hele leuke bubbel wel, vooral als het wedstrijdseizoen begint. Dat vind ik het leukste van deze hele ervaring. De lange tripjes met de mini-van, de nieuwe, meestal prachtige locaties en de herinneringen die we eraan over houden. Over het algemeen is het een heel sociaal leven, waar ik erg blij van word. Er is altijd wel iets. Het is nooit saai… Het derde jaar is goed begonnen en verloopt soepel…
Groeten uit Tennessee en tot snel, ik houd jullie op de hoogte, Joy Aspetaki
De campus is vrij groot opgezet met vele verschillende gebouwen en grasvelden. Onze oefenfaciliteiten zijn ook op de campus, wat het erg makkelijk maakt om te trainen wanneer we maar willen. Het is zo'n 5 minuten lopen vanaf ons appartement en heeft alles wat we nodig hebben om voorbereid een toernooi in te gaan. Binnen is een simulator en een putt ruimte. Onze lockers en lounge ruimte bevinden zich ook in dit gebouw. Daarnaast zijn er twee oefengreens. Aan de andere kant van de range hebben we nog de “indoor”. Zo noemen we dit gebouw. Voornamelijk omdat we deze in de winter gebruiken.
Onze drviving range.heeft drie matten met verwarming en een net. Er is dus absoluut geen ruimte voor excuus. Naast de faciliteiten die zich op de campus bevinden, spelen wij op twee golfbanen in de buurt. Woodlake Golf and Lodge en Wasioto Winds Golf Club.
'Ik mis het Griekse eten'
Woodlake is op een berg gebouwd dus zijn er aardig wat hoogteverschillen..Wasioto is het tegenovergestelde. Deze baan is helemaal plat, met aardig wat hazards. Zelf vind ik Woodlake een leukere baan. Past wat meer bij mijn spel en herinnert mij aan de golfbanen in Griekenland. Nu het seizoen weer begonnen is, hebben drie keer in de week onze "workouts", deze zijn om 6:45 in de ochtend en zijn rond 8 uur klaar.
Daarna volgens de lessen. Zelf studeer ik criminal justice. Het is erg interessant, maar consumeert iets meer tijd in vergelijking tot de “business majors” die erg populair zijn onder de sporters op de universiteit. Na onze lessen gaan we meestal met zijn allen lunchen in de “caf”. Het restaurant van de school. We kunnen uit vele maaltijden kiezen, maar zelf ben ik niet de grootste fan van het eten in Amerika. Ik mis vooral het verse Griekse eten.
Meestal zijn we opgesplitst in twee groepen. Tijdens deze trainingen doen we voornamelijk performance drills. Vooral kort spel vind Brad (mijn coach) erg belangrijk. Wat ik erg fijn vind aan hem is dat hij aandacht besteedt aan techniek.
Ik vind dat vele coaches in Amerika daar niet genoeg aandacht aan besteden. Ik denk omdat hij Engels is en de Europese coachingstijl heeft meegenomen. Gelukkig! Brad is erg relaxt als je goed je best doet en hard werkt. Zoals ik eerder al vertelde, kan ik goed met hem door één deur. Dat is best belangrijk. Vooral als je ver van huis bent. Het is fijn dat je weet dat je altijd bij iemand terecht kan. Het gezelligste moment van de dag is weer aangebroken: Avondeten… Als er nog gestudeerd moet worden is het een snel diner en gaat iedereen een beetje zijn eigen gang.
Als veel schoolwerk al een beetje is weggewerkt, doen we nog iets leuk als team. Samen een film kijken bijvoorbeeld. Als team wonen we grotendeels samen. Wij zitten in een appartement voor zes personen. Twee per slaapkamer met een badkamer en dan gezamenlijke woonkamer, keuken en wasruimte.
Dily was mijn kamergenoot de afgelopen twee jaar. We konden lezen en schrijven samen dus was het samen wonen heel makkelijk. Eerst was ik bang dat ik het verschrikkelijk en moeilijk zou vinden om een slaapkamer en badkamer te delen, maar ik vind het helemaal leuk.
'Mensen vragen mij over Trump'
Het gevoel dat ik Nederland en Griekenland mis valt gelukkig reuze mee. LMU is nu mijn thuis. In ieder geval voor de aankomende twee jaar. Daarna wil ik het liefst de tour op. Dat is het doel voor de toekomst! Veel mensen thuis vragen over Trump. Eerlijk gezegd krijg je er amper wat van mee en ik zit in een echte "redneck" staat. Tennessee heeft dus enorm veel Trump supporters. Erg rood! Toch denk ik dat het afgezonderd zijn van de “echte wereld” het makkelijker maakt om er minder mee bezig te zijn.
Hier zitten we een beetje in onze eigen bubbel. Een hele leuke bubbel wel, vooral als het wedstrijdseizoen begint. Dat vind ik het leukste van deze hele ervaring. De lange tripjes met de mini-van, de nieuwe, meestal prachtige locaties en de herinneringen die we eraan over houden. Over het algemeen is het een heel sociaal leven, waar ik erg blij van word. Er is altijd wel iets. Het is nooit saai… Het derde jaar is goed begonnen en verloopt soepel…
Groeten uit Tennessee en tot snel, ik houd jullie op de hoogte, Joy Aspetaki
RSS-feed
